Voordat we neerstrijken op een terras voor een welverdiend drankje maken we enkele straten schoon. Gewapend met grijpers, vegers, goede moed en vuilniszakken doen we onze maandelijkse klus. Met zijn negenen deze keer: de hard core en enkele nieuwe gezichten. Wat groffe rotzooi betreft: in de door ons opgeschoonde straten valt het wel mee. Maar allemachtig zeg, wat een peuken! Van filtersigaretten dan, wel te verstaan, filterloze saffies zijn er amper emer. En dan te bedenken dat elk filter 1.000 liter water verontreinigt! Via een meewerkend verenigingsbestuurslid weten we dat de gemeente Groningen inmiddels een landelijk initiatief om filtersigaretten terug te dringen ondersteunt.
Voor (studenten)huizen waar het bar en boos is staan we wat langer stil. Noodgedwongen om te vegen, maar ook om een geschikte brievenbus te zoeken voor ons in allervriendelijkste bewoordingen gestelde briefje, met als inhoud dat peuken op straat gooien not done is.
Ook sommige horecagelegenheden maken het zeer bont. Behalve een vracht peuken zien we soms ook openstaande kliko’s. Die zijn niet alleen aantrekkelijk voor blikjes zoekende op statiegeld beluste liefhebbers, maar ook voor meeuwen, ratten en muizen. Twee van onze groep wijzen de manager op deze onvolkomenheid. Ze belooft beterschap.
We krijgen ook deze keer weer hartverwarmende steunbetuigingen. Een derdejaars student bedrijfskunde uit Vlissingen-Noord wenst ons vanaf een balkon driehoog alle geluk toe en een serveerster van een horecaterras zegt toe mee te willen doen een volgende keer.
De felgekleurde hesjes met als opdruk ‘A-Kwartier Grunn schoon’ doen waar ze voor bedoeld zijn: onze herkenbaarheid benadert de 100 procent. Auto’s stoppen, scooters en fietsers vertragen en een illegaal geparkeerde asobak vertrekt haastelijk, er kennelijk vanuit gaand dat we als BOA’s opsporingsbevoegdheid hebben. Nee, dat net nog niet. Tot over enkele maanden; na ons zomerreces starten we weer op zeven september.
