HOERA I: Als ik de buitendeur open zie ik een grote Ikea-tas liggen. Iets verder, voor onze geveltuin, is een papieren kunstwerkje geposteerd op enkele encyclopedieën. Prachtig uitwaaierend gevouwen. Ik maak een foto en vervolg mijn weg naar de buurtsuper. Als ik terugkom staat er een groepje Minerva-studenten uit Zuid- en Noord-Amerika voor ons huis, van wie één, een meisje uit Minnesota, tegen de grens van Wisconsin, vertelt het kunstwerk te hebben gemaakt, ‘it’s meant to be a contribution to this peaceful spot’.
Ja, denk ik, zo kan je er ook naar kijken: een geveltuintje met stoer wuivend bloeiend lampepoetsersgras, een blauw bankje en een minibieb aan de muur met o.a. ‘Het grote postduivenboek’, kleurrijk de gele stenenvlakte doorbrekend. Vriendelijk, vredig, biodivers in miniatuur, uitnodigend tot verpozing. De verderop op de schooloprit zich klein en bijna onzichtbaar makende, achter de geparkeerde auto’s weggedoken, stiekem rokende conciërges contrasteren.
Deze mensen zouden moeten weten dat ze voorbeeldfuncties hebben. Rokende en vapende volwassenen nodigen zwalkende jongeren uit hetzelfde te doen. Zouden ze weten dat tabaksgebruik jaarlijks tot 20.000 doden leidt? Bij de RUG staan stewards die rokers aanspreken, bij Minerva rokende uithangborden.
HOERA II: Doorlopend, bij mijn buuf twee huizen verderop, zie ik een kleurrijk kunstwerk achter haar raam. Ik herken Reitemakersrijge, de A, het Pomphuis en het openbaar toilet. Een werkelijk schitterende gravure. De lijst heeft dezelfde kleurstelling als het kunstwerk. Dat gaat onze kerstkaart worden, denk ik inhalig.
Twee onverwachte zaken die het wonen hier tot een feestje maken, tenminste als je de enkele poepzakjeloze patjepeeërs die hun (vaak loslopende) hond laten kakken op het grasveld niet meerekent.
HOERA III: En dan die uitmuntende prestatie de Noodbrug in slechts een maand te herstellen. Wat een contrast met mijn buurmans vierwieler, in grootstedelijke regio’s een echte plofkraakauto, die hij enkele maanden moet missen vanwege een reparatie. Onze bij een Harense winkel gekochte koffiemachine weer druppelend maken kost twee maanden. Nee, dan machinefabriek Rusthoven die zich van gelamenteer, gejeremieer en geweeklaag niets aantrekt en gewoon binnen een maand de enorme en complexe noodbrug herstelt. Hut ab!
