Culinaire zwerftocht. 13 mei 2026
Amici, Niemeijer, Bob Kookt, Café de Sleutel, Brussels Lof, Cave Oporto, Wereldburgers.
Maar liefst 117 buurtgenoten staan op 13 mei om zeven uur samengepakt in de zaal van de Sleutel, Noorderhaven 72, het startpunt van de culinaire zwerftocht die wordt georganiseerd door het bestuur van de bewonersvereniging van het A-kwartier. Ze luisteren naar Ella Onrust die namens het bestuur en de zwerftocht organisatie met Eef, Richard en Marieke (afwezig) de deelnemers verwelkomt.
Samen met enkele andere laatkomers was ik vanwege de drukte niet verder gekomen dan de deuropening en miste ik grotendeels de nadere uitleg van Ella, maar dat bleek later geen probleem. De organisatie was uitstekend en alles wees zich ook wel vanzelf.
Dat biedt mij de kans hier maar meteen met de deur in huis te vallen:
het was een doorslaggevend succes! Dit smaakt naar meer!
En net als de andere deelnemers die ik hierover sprak, hoop ik van harte dat de zwerftocht in onze buurt een traditie wordt zoals in de aangrenzende HortusEbbingebuurt, waar ‘hun’ culinaire zwerftocht dit jaar al voor de 24ste keer is georganiseerd. Daarmee kunnen wij nog even vooruit!
Normaal gesproken kondigt het bestuur van de vereniging de geplande activiteiten aan via de website en mails aan de leden. Deze keer was er ook geflyerd. Met succes, zoals zou blijken. Als het me uiteindelijk toch lukt binnen te komen, zie ik namelijk naast de verwachte leden – over het algemeen wat oudere buurtbewoners die tijd en energie hebben zich in te zetten voor de buurt waarin ze zo plezierig wonen – opvallend veel jongeren. Bij navraag blijken ze vrijwel allemaal gereageerd te hebben op de flyer. Het zijn vooral bewoners van de talrijke studentenhuizen die de buurt rijk is, maar ook bewoners van appartementen die na hun studie in het A-kwartier zijn blijven wonen. Mijn kennismaking met ouders van een baby was een toevalstreffer. Die zijn in het A-kwartier opvallend dun gezaaid.
De vele deelnemers vinden na de opening in de Sleutel gemakkelijk de weg naar drie keer een andere gedekte tafel in één van de zeven deelnemende restaurants: Amici, Niemeijer, Bob Kookt, Café de Sleutel, Brussels Lof, Cave Oporto en Wereldburgers. Met drie keer andere tafelgenoten. Alle restaurants zijn op loopafstand van elkaar. Het is koud in de stad, maar gezellig.
Voor mijn eerste tafel hoefde ik echter nog niet de kou in. Deze stond gedekt in de Sleutel zelf, in het cafégedeelte, de ruimte precies groot genoeg, gezellig, een efficiënte bediening en een heerlijke, cous-cous salade. Gelukkig een licht voorgerecht, er volgde nog meer!
Het hoofdgerecht bracht me naar Kromme Elleboog 16, naar restaurant Bob Kookt. Onderweg kwam ik al vast enkele van mijn nieuwe tafelgenoten tegen, wat de kleine wandeling extra leuk maakte. De ontvangst was allervriendelijkst en ook Bob had uitstekend gekookt: Mooie, grote, net gare asperges met draadjesvlees en aardappelgratin. Zoals in de andere restaurants was er ook hier een vegetarische keuze mogelijk. Naar verluidt ook prima!
Terwijl ik in de Sleutel aan tafel had gezeten met buurtgenoten die ik al kende, trof ik hier alleen onbekenden. En dat was precies het doel van deze zwerftocht: buurtgenoten ontmoeten én ook anderen leren kennen.
Tegen half tien werd het tijd weer te verkassen voor het nagerecht. Bob Kookt en Brussels Lof, A-Kerkstraat 24 waar ik voor het toetje was ingedeeld, hebben elk een eigen ingang aan de straat, maar zijn gevestigd in hetzelfde, grote, gebouw. Ook hier hoefde ik weer niet naar buiten. Voor deze gelegenheid konden we binnendoor.
Het toetje zelf, Eton mess was zoals een echt toetje hoort te zijn. Zoet, zacht, en toch luchtig. Eén ervan werd, voorzien van een brandend vuurwerkje, naar binnen gebracht, waarop we in Brussels Lof in een enthousiast Lang zal hij leven losbarstten! De jarige bleek één van de studenten.
Tot slot werd er massaal gehoor gegeven aan de oproep van Ella om na het derde en laatste restaurant nog even naar Café Wolthoorn te gaan, Turftorenstraat 6.
Daar was het zonder ons al behoorlijk druk, mét ons stampvol.
Hier sprak ik nog de jarige student. Hij had zich mét de vier andere bewoners van zijn studentenhuis vanwege zijn verjaardag ingeschreven. Aanvankelijk had hij eigenlijk graag met hen steeds aan één tafel gezeten. Maar nu, na afloop waren hij en zijn huisgenoten het roerend eens: Dit was veel leuker!
Ook sprak ik hier nog kort Ella. Het was voor haar, met andere leden van het bestuur, druk geweest, maar ze had ervan genoten! Voor volgend jaar wilde ze op zoek naar meer restaurants. Wij hadden er nu zeven, de HortusEbbingebuurt dertien. Een uitdaging!
