Jarenlang was ik de bezitter van een mooie glimmende leaseauto. Voor dag en dauw reed ik met haar naar Amsterdam. Heerlijk zat ik, in mijn eigen cocon, naar de radio te luisteren en de wereld te overpeinzen. In tegenstelling tot veel anderen vind ik autorijden een heerlijk ontspannende bezigheid. Mijn verhuizing naar het A-kwartier maakte dat ik onverwacht anders naar het autorijden ging kijken. Ten eerste gebruikte ik haar nauwelijks meer voor alles wat ik dagelijks nodig heb. Door de markt om de hoek hoef ik nergens meer naar toe. En ik heb de trein ontdekt. Een paar dagen per week sta ik vroeg op en loop ik naar de trein van 6:18 richting Amsterdam. De Singels ruiken naar de invallende herfst;dauw op het gras en vroeg gevallen bladeren. Zo vroeg loopter bijna niemand op straat, slechts af en toe een verlate feestvierder.
Als treinreiziger verbaas ik mij iedere keer. Afhankelijk van het tijdstip is de sfeer volledig anders. Tot een uur of negen is het stil, het maakt niet uit in welke coupé je zit. De reizigers zitten nog in hun eigen belevingswereld, kijken en luisteren naar hun telefoon of slapen nog even. Interactie tussen de reizigers is er niet. Het lijkt wel of we elkaar niet zien, of niet willen zien. Zodra de kantoorbestemmingen worden bereikt is er een lange stroom richting de perrons. In de avondspits lijkt iedereen weer ontwaakt te zijn en is er een druk geklets. Er wordt gepraat tegen medereizigers, zo te horen collega’s, en via de telefoon met thuis. Wat zullen we eten? Pas na de avondspits is er ruimte voor connectie met medereizigers. Veel 65-plussers die er een mooie dag op hebben zitten.
Af en toe is er een reiziger die opvalt. Zoals die prachtige moeder in de ochtendspits, haar baby in een draagdoek, de kinderwagen iets verderop. Ze geeft zachte kusjes op het kale hoofdje van de baby, die niets merkt van de wereld om zich heen. Ik voelde de liefde in de coupé. Ze moet eruit in Utrecht. Maar wordt bijna omvergelopen, door ochtendspitsreizigers die zichtbaar geërgerd zijn, door een obstakel, in de vorm van een kinderwagen. Niemand steekt een handje uit, ze zat op het verkeerde moment in de trein…
#doeeslief
